แม้ทุกอย่างจะให้ความรู้สึกคุ้นเคย แต่ทุกการกระทำกลับให้ความรู้สึกใหม่และสดชื่นอย่างยิ่ง
แม้ว่ายูเดอร์จะเคยมีความสัมพันธ์ทางกายกับคีเซียร์มาหลายครั้ง ทว่าเขาไม่เคยเป็นฝ่ายเริ่มก่อนด้วยความเต็มใจขนาดนี้มาก่อน และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาสามารถส่งเสียงออกมาได้อย่างอิสระโดยไม่ต้องกังวลว่าใครจะได้ยินไม่มีอะไรที่ต้องอับอาย และเขาไม่อยากจะพลาดสิ่งใดไปแม้แต่น้อย
ใบหน้าของยูเดอร์ที่จมดิ่งอยู่ในความพึงพอใจและสมาธิอันลึกซึ้งเปลี่ยนเป็นเกือบจะไร้ความรู้สึก ราวกับไม่มีอารมณ์ใดๆ หากไม่ใช่เพราะลมหายใจร้อนที่พ่นออกมาจากริมฝีปากที่เผยอออกเล็กน้อย และรอยแดงที่เข้มกว่าปกติรอบดวงตา ก็คงไม่มีใครล่วงรู้ได้เลยว่าความปรารถนาของเขานั้นรุนแรงเพียงใด
ทว่าคีเซียร์ซึ่งอยู่ในสภาพที่ไม่ต่างกัน กลับสามารถอ่านอารมณ์อันรุนแรงที่ยูเดอร์รู้สึกได้อย่างทะลุปรุโปร่ง แววตาของยูเดอร์ยามที่ขยับกายอย่างไร้สิ่งกีดขวาง ราวกับได้ปลดเปลื้องชั้นแห่งการควบคุมตนเองออกไป ดูเหมือนเปลวเพลิงที่ลุกโชนอยู่ภายใต้น้ำแข็ง
ช่างน่าหลงใหล ทว่าก็น่าปวดใจ น่าเลื่อมใส และน่ามัวเมาไปกับความปรารถนาอันดิบเถื่อนและบริสุทธิ์ที่เผยออกมาจากคนที่ปกติมักจะปิดกั้นและเงียบขรึมคนนี้ ยูเดอร์อาจจะไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าตนเองเป็นเช่นนั้น
สัญชาตญาณและเหตุผลวูบไหวอย่างอันตราย สวนทางกันไปมาอย่างไม่หยุดหย่อน ในชั่วขณะนั้น ทั้งคู่ไม่อาจคิดถึงสิ่งอื่นใดได้อีก
"อึก อา ฮ่า..."
ในที่สุดจุดสูงสุดก็มาถึง ทำให้สติสัมปชัญญะพร่าเลือนไปหมด
ยูเดอร์สั่นสะท้านด้วยความสุขสมที่ราวกับคลื่นยักษ์ซัดสาด เขาประกบริมฝีปากกับคีเซียร์อีกครั้ง สัมผัสเพียงเล็กน้อยจากริมฝีปากที่ประกบกันไม่สนิทนักที่บดเบียดเข้าหากัน นำมาซึ่งความอิ่มเอมใจอย่างที่สุด
พวกเขาจะต้านทานความรู้สึกอันรุนแรงขนาดนี้ได้นานกี่วินาทีกันนะ? หลังจากนั้น สติสัมปชัญญะก็เริ่มกลับคืนมา
"…แฮ่ก"
สิ่งแรกที่เขาสัมผัสได้คือของเหลวอุ่นที่เปียกชุ่มไปทั่วทั้งสองมือ ส่วนใหญ่ขังอยู่ที่ฝ่ามือของคีเซียร์ แต่บางส่วนก็กระเด็นไปโดนร่างกายและชายเสื้อของพวกเขา
ยูเดอร์นอนอยู่ภายใต้ร่างของคีเซียร์ที่โอบคลุมเขาไว้ เขารู้สึกราวกับติดอยู่ในถ้ำที่เล็กที่สุด มั่นคงที่สุด และสบายที่สุดในโลก เมื่อจ้องมองไปยังหน้าท้องที่เปิดเปลือยและของเหลวที่ไหลหยดลงมา เขาก็เลื่อนสายตาขึ้นเพื่อสังเกตดูร่างกายของคีเซียร์
หากเสื้อผ้าของยูเดอร์ยุ่งเหยิงแล้ว เสื้อผ้าของคีเซียร์ยิ่งยุ่งเหยิงยิ่งกว่า ดูท่าว่าถ้าถอดออกให้หมดเลยน่าจะดูเรียบร้อยกว่านี้เสียอีก
รอยแดงจางๆ ที่เห็นได้รำไรระหว่างไหล่กับไหปลาร้าดึงดูดสายตาของยูเดอร์ มันคือรอยฝ่ามือที่ถูกทิ้งไว้ด้วยความรีบร้อนยามที่ยูเดอร์คว้าตัวเขาไว้ ผิวหนังส่วนเล็กๆ ที่ขึ้นสีแดงก่ำนั้นชุ่มไปด้วยเหงื่อและความร้อน ดูเร้าอารมณ์อย่างบอกไม่ถูก
เช่นเดียวกับใบหน้าของเขาที่มองเห็นผ่านเส้นผมสีทองที่ยุ่งเหยิง
คีเซียร์โน้มตัวลงมาเอาหน้าผากแตะกับหน้าผากของยูเดอร์เบาๆ เขาขบเม้มและดูดดึงริมฝีปากล่างของยูเดอร์เบาๆ ก่อนจะผละออก รสจูบที่ตามมา—ทั้งที่ริมฝีปาก กราม ลำคอ และแม้แต่บนมือที่เปียกชื้นที่เขาดึงเข้าไปหาอย่างสง่างาม—ให้ความรู้สึกราวกับถ่านไฟที่ยังคุกรุ่น
รอยตีตราที่เคยทิ่มแทงยูเดอร์ในอดีตไม่เคยทำให้เขาสั่นคลอนได้เลย ทว่าตราประทับที่คีเซียร์มอบให้ ซึ่งเปี่ยมไปด้วยความร้อนแรงแผดเผานี้กลับต่างออกไป ตราประทับนั้นสั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณของยูเดอร์โดยไม่มีคำพูดใดๆ ทุกครั้งที่ถูกสัมผัส ผิวหนังของเขาจะสั่นไหวและประสาทสัมผัสอันเฉียบแหลมจะจดจ่ออยู่เพียงจุดนั้น
ยูเดอร์จ้องมองเขาด้วยความรู้สึกที่ยังคงเคลิบเคลิ้มไปกับความสุขสมที่ไม่จางหายไปง่ายๆ และคีเซียร์ก็จ้องมองเขากลับมา
ริมฝีปากของเขาแดงก่ำราวกับจะปริแตกจากการจูบที่นับครั้งไม่ถ้วน มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะละสายตาไปทางอื่น
"..."
เช่นเดียวกับตัวเขา คีเซียร์เองก็ไม่สามารถดับไฟที่ลุกโชนภายในใจได้เพียงแค่การระบายออกครั้งเดียว แววตาที่สบประสานกัน กลิ่นอายที่เข้มข้นจนทำให้สติพร่ามัว และความร้อนรุ่มที่ยังคงอยู่เบื้องล่าง แม้จะได้รับการบรรเทาไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่ยูเดอร์ก็ไม่มีความสงสัยใดๆ หลงเหลืออยู่ในใจเลย
เขาไม่รู้ว่าคีเซียร์เต็มใจจะก้าวไปไกลแค่ไหน แต่เขาก็พอจะมองออกลางๆ ว่าขั้นตอนต่อไปจะเป็นอย่างไร
พวกเราจะไปต่อได้ไกลกว่านี้ไหมนะ? หลังจากครุ่นคิดดูแล้ว คำตอบก็พรั่งพรูออกมาอย่างง่ายดาย
หากเป็นไปได้ เขาก็อยากจะไปต่อ
แม้ว่าตอนนั้นจะไม่ใช่ช่วงที่มีอาการติดสัด และแม้เขาจะยังไม่รู้ว่าคีเซียร์ต้องการจะก้าวไปไกลกว่านี้หรือไม่ ทว่าความมุ่งมั่นอันแรงกล้าก็ผุดขึ้นมาในใจ
ความหวาดกลัวใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับการกระทำนั้นมลายหายไปสิ้น สิ่งที่เขาปรารถนาเพียงอย่างเดียวคือการเข้าถึง คีเซียร์ ลา ออร์ ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น และเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันอย่างสมบูรณ์ที่สุด
เขาอยากจะตอบแทนทุกสิ่งที่ชายตรงหน้าเคยมอบให้
เขาอยากจะเห็นใบหน้าของคีเซียร์ที่เขาไม่เคยรู้จักให้มากขึ้น...
"ท่านผู้บัญชาการครับ..."
เพื่อที่จะสื่อสารความตั้งใจนี้ออกไป ยามที่ยูเดอร์ยื่นมือไปยังอกของคีเซียร์ บางอย่างก็เกิดขึ้น
ก่อนที่เขาจะขยับมือเสร็จ กลิ่นอายอันเข้มข้นรอบตัวพวกเขาก็พลันปฏิกิริยาอย่างประหลาด ในวินาทีที่กลิ่นของยูเดอร์แรงขึ้น แสงสว่างก็เจิดจ้าออกมาจากจุดที่มือของเขาสัมผัสกัน
'อะไรน่ะ...?'
เมื่อลืมตาขึ้น เขาเห็นว่าแสงนั้นไม่ได้มาจากคีเซียร์ แต่มาจากมือของเขาเอง แสงสีแดงจางๆ นั้นแผ่ซ่านไปตามลำแขน มันสว่างพอที่จะมองทะลุผิวหนัง ยูเดอร์สังเกตเห็นพลังงานหลากสีพุ่งออกมาจากเบื้องหลังหน้าอกของคีเซียร์ตรงจุดที่มือของเขาสัมผัสกัน
มันคือสิ่งที่เขาเคยเห็นมาก่อน
ด้วยความตกใจ เขาจึงรีบชักมือกลับ และแสงที่ห่อหุ้มเขาก็เริ่มจางหายไป พลังงานที่มองเห็นได้เบื้องหลังหน้าอกของคีเซียร์ก็อันตรธานไปเช่นกัน
คีเซียร์เองก็มองภาพนั้นด้วยดวงตาที่เบิกกว้างและพึมพำเบาๆ
"นั่นมันอะไรกัน?"
ยูเดอร์ก้มลงมองมือของตนเองที่ยังคงมีแสงสีแดงห่อหุ้มอยู่จางๆ ความตกใจทำให้ความปรารถนาสงบลง และในที่สุดเขาก็จำได้ว่าสิ่งที่พวกเขาควรจะทำในคืนนี้คืออะไร
การจมดิ่งอยู่ในตัวตนของใครบางคนจนหลงลืมแม้กระทั่งสิ่งที่ต้องทำนั้นเป็นครั้งแรกในชีวิตของเขา ไม่ว่าสถานการณ์ตั้งแต่เมื่อวานจะเหลือเชื่อเพียงใดก็ตาม
ยูเดอร์นั่งนิ่งๆ แล้วหันไปมองคีเซียร์ ในแววตาของชายหนุ่ม เขาเห็นร่องรอยที่บ่งบอกว่าอีกฝ่ายพอจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
"ดูเหมือนว่าข้าจะสามารถเปิดพลังที่ไหลเวียนอยู่ภายในตัวท่านได้แล้วครับ ท่านผู้บัญชาการ"
เขาควรจะรู้สึกโล่งใจที่ทำสำเร็จในสถานการณ์แบบนี้ไหมนะ? ความคิดของเขาบอกเช่นนั้น แต่ความรู้สึกกลับค่อนข้างสับสน มันเป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาด
คีเซียร์ก็นั่งลงแล้วส่งยิ้มบางๆ ให้
"ยินดีที่ได้ยินเช่นนั้นนะ เจ้าเจ็บตรงไหนหรือรู้สึกอะไรแปลกๆ ไหม?"
ยูเดอร์ส่ายหน้า คีเซียร์สูดลมหายใจลึกก่อนจะเอ่ยขึ้น
"การจะไปต่อจากจุดนี้อาจจะยากหน่อย พวกเรามาจัดการความเรียบร้อยก่อน แล้วค่อยมาลองกันใหม่อีกครั้งอย่างจริงจังเถอะ ตกลงไหม?"
"ครับ"
เมื่อลุกขึ้นจากพื้น ชายหนุ่มดูเหมือนจะมีความคิดบางอย่างและยื่นมือมาทางยูเดอร์
"แม้จะน่าเสียดายไปนิด แต่พวกเราไปอาบน้ำด้วยกันไหม? จะว่าไป พวกเรายังไม่เคยใช้ห้องน้ำร่วมกันเลยตั้งแต่มาพักที่นี่"
คิ้วที่เลิกขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์และรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้า ความอบอุ่นยังคงสัมผัสได้ แม้ว่าจะมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น แต่เขาก็ไม่ได้ดูผิดหวังเลยแม้แต่น้อย เมื่อยูเดอร์สัมผัสได้ถึงสิ่งนี้ เขาก็สามารถสงบความตกใจลงได้ในที่สุด
"ครับ"
คีเซียร์ยกยิ้มกว้าง ยูเดอร์เดินเข้าห้องน้ำไปพร้อมกับเขาเป็นครั้งแรกโดยมีมือของอีกฝ่ายนำทางไป